Tolerancja jest problemem dotycz¹cym zarówno przesz³oœci jak równie¿ wspó³czesnoœci. Spotykamy siê z ni¹ na co dzieñ, w tekstach literackich, w debatach telewizyjnych posach, na forach internetowych itp. Niejednokrotnie, byæ mo¿e nieœwiadomie krytykujemy innych w taki czy inny sposób, rani¹c ich uczucia. Brak akceptacji dla innej religii, pogl¹dów, rasy, czy koloru skóry mimo daleko posuniêtej edukacji protolerancyjnej jest nadal widoczny. S³owo "tolerancja" nale¿y do wspó³czeœnie u¿ywanych "s³ów zaklêæ", którymi próbuje siê regulowaæ stosunki miêdzyludzkie. Pojêcia tego u¿ywamy w doœæ zawê¿onym znaczeniu rozumiej¹c je jako swoist¹ zgodê na „innoœæ”. Etymologicznie „tolerancja” wywodzi siê z ³aciñskiego czasownika tolero, znacz¹cego tyle co: znosiæ, wytrzymywaæ. Tolerancja zak³ada pewne minimum ¿yczliwoœci wzglêdem drugiego cz³owieka: cierpliwie znosiæ jego innoœæ. W konsekwencji tolerancja prowadzi do zobojêtnienia. Najwy¿sza z wartoœci-mi³oœæ zak³ada pozytywne zaanga¿owanie siê na rzecz dobra drugiej osoby. Nie mo¿e byæ jednak tolerancji wobec z³a, gdy¿ z³o niszczy i indywidualnego cz³owieka, i spo³ecznoœæ. Musimy pogodziæ siê z faktem, ¿e nie ka¿dy jest taki sam jak my. Nie mamy wp³ywu na to, jakimi siê rodzimy. To nie my wybieramy sobie kolor skóry, pochodzenie, wygl¹d czy choæby nawet uczucia, jakimi siê kierujemy. Mo¿emy tylko w niewielkim stopniu próbowaæ coœ w sobie zmieniæ, ale nie róbmy tego na si³ê. Poczucie w³asnej wartoœci i akceptowanie siebie takim, jakim siê jest to pierwszy krok do sukcesu.